naar het fotoalbumklik hier om
direct naar het
fotoalbum te gaan

Superbyte

de Homepage van
Henk de Mari

Superbyte Software


HOME
LANDENOVERZICHT
INFORMATIE
FOTOALBUM

SURINAME 2014

een reisverslag......

De wens om op vakantie naar Suriname te gaan stamt al uit de jaren tachtig.
Samen met Gemma en Rogier, reisgenoten van de Israël-reis, waren we van plan om naar Suriname te gaan.
Maar door ziekte van Gemma werd de reis op het allerlaatste moment geannuleerd.
Nu pas, ruim 30 jaar en vele landen later, is het er van gekomen.
Op 27 september loop ik op Schiphol, op zoek naar de gate voor vertrek naar Paramaribo.
Aangekomen op de luchthaven Zanderij worden we begroet door onze reisbegeleider Venski.
We blijven één nacht in Paramaribo en vertrekken naar Matapica.

Weersverwachting Nieuwegein Nieuwegein Weersverwachting ParamariboParamaribo

Matapica

Vanuit het hotel is het een klein stukje lopen naar guesthouse Zus & Zo, waar we fietsen huren voor de komende twee dagen.
Om in Matapica te komen moeten we twee brede rivieren oversteken.
Eerst brengt het pontje ons over de Suriname rivier en verderop steken we de Commewijne rivier over.
Onderweg stoppen we bij Fort Nieuw Amsterdam. Samen met nog drie forten (Leyden, Purmerend en Braamspunt) diende het fort als verdediging van het achterland met zijn vele plantages.
Na de afschaffing van de slavernij en het verval van de plantages verloor Nieuw Amsterdam uiteindelijk zijn betekenis als fort en als het thans een openluchtmuseum.
Onze fietstocht eindigt bij plantage Johan en Margeretha.
Hier stallen we onze fietsen en na een heerlijke lunch vervolgen we onze weg per boot. Met drie kleine bootjes varen we via het moerasgebied richting het strand van Matapica.
Het moerasgebied heeft brak water en om er te komen moeten we met de boot een dijkje over. Iedereen moet uitstappen en gezamenlijk slepen we de boot over het dijkje naar de andere kant.
Uiteindelijk komen we aan bij het strand, waar we onze hangmatten ophangen voor de nacht.
We genieten van een mooie zonsondergang en ons meegenomen Parbo bier.
Als het donder is maken we een boottocht, op zoek naar kikkers, slangen en kaaimannen.

De volgende morgen vetrekken we weer per boot, terug naar onze fietsen en terug naar Paramaribo.
Onderweg stoppen we bij Mariënburg. In 1802 werd hier de suikerfabriek Mariënburg geopend.
In de jaren 60 van de twintigste eeuw was de suikerfabriek op haar hoogtepunt en eigendom van de Nederlandse Handelsmaatschappij (voorloper van de ABN-AMRO).
Daarna ging het alleen maar bergafwaarts en nadat de Surinaamse overheid de fabriek overnam sloot begin jaren tachtig Mariënburg definitief haar poorten.

Paramaribo

Terug in Paramaribo leveren we de fietsen weer in en gaan de stad bekijken.
Paramaribo is dan wel de hoofdstad van het land, maar lijkt toch meer op een kleine provinciestad.
Met zijn 250.000 inwoners (42% van de totale bevolking van Suriname) is de Paramaribo veruit de grootste stad van het land.
We maken een wandeling door de kleine binnenstad en bezoeken de lokale markt.
Hier en daar proeven we wat lokale vruchten. Iets buiten het centrum, aan de Suriname rivier, liggen de belangrijkste overheidsgebouwen. Mooie straten met prachtige houten huizen worden afgewisseld met oude bouwvallen.
De restauratie ervan is nog in volle gang, gesteund door de Unesco.
De Surinaamse hoofdstad staat sinds 2002 op de Werelderfgoedlijst vanwege de vele oude houten gebouwen waarvan sommige honderden jaren oud zijn.
We wandelen verder langs de waterkant via de palmentuin richting fort Zeelandia, onder andere bij ons bekent om de decembermoorden in 1982.
's Avonds eten we heerlijk op een terrasje aan de waterkant.

Nieuw Nickerie en Bigi Pan
Vandaag een lange reisdag. We vetrekken vroeg met een bus en rijden zo'n 200 kilometer langs de kust naar Nickerie. 
Onderweg maken we enkele stops, onder andere in Groningen en Wageningen.
In de ochtend bezoeken we één van de belangrijkste producenten van rijst, de rijstfabriek van Manglies.
We pakken bagage in voor een paar dagen en verlaten Nieuw Nickerie. De rest van de bagage zien we pas over vier dagen terug. In drie kleine bootjes varen we over de grootste lagune van Suriname, Bigi Pan.
Hoog in de bomen zien we o.a. rode ibissen.
We overnachten weer in de hangmat, midden op het meer in een huis op palen.
Tegen de avond maken we nog een boottocht over het meer en door de lagune en zien de zon aan de horizon langzaam ondergaan.

Apura

Vandaag begint onze jungletocht echt! Met een snelle boot varen we de Corantijn rivier op landinwaarts.
De krachtige buitenboordmotor zorgt ervoor dat we de 85 kilometer vanaf Nickerie in ruim drie uur doen.
We hangen onze hangmatten weer op voor de komende drie nachten. Slapen in hangmatten heet hier in Suriname hangmatteren.
Het is overdag rond de 35 graden en daarom is het wel lekker om een duik te nemen in de Corantijn rivier en ons met de stroom mee te laten drijven naar een aanlegplaats iets verderop. Terug zwemmen tegen de sterke stroom in doe ik maar niet.
Apura had ooit een bruisende stad moeten worden en eindstation voor de bauxietspoorlijn uit het Bakhuisgebergte.
Van hieruit zou de doorvoer naar de kust verder over de rivier gaan.
De 100 kilometer spoorlijn is er ooit wel aangelegd (van Nederlands ontwikkelingsgeld), maar nooit gebruikt, omdat de bauxietmaatschappijen geen interesse meer toonden. Hier spreken ze over 'de spoorlijn van nergens naar ergens'.
We maken een wandeling naar de kostgrondjes, kleine landbouw grondjes in de jungle die met de hand bewerkt worden.
Na enkele jaren zijn ze overwoekerd en dan moeten ze vervangen worden door nieuwe kostgrondjes.
De belangrijkste producten zijn cassave (een soort wortel waar men ook brood van maakt) en rijst.
We hebben een paar machetes meegenomen en helpen bij het wieden va het onkruid.
Tegen schemering maken we een mooie boottocht door het mangrovebos.
De laatste dag pakken we onze spullen weer in en varen naar de plek waar de bus op ons wacht.

Over een onverharde weg rijden we dieper het land in tot Witagron.
Hier worden de korjalen (traditionele boten, dikker uitgeholde boomstammen) ingeladen voor een boottocht over de Saramacca rivier.
Voordat we vertrekken wissel ik wat vuil goed voor schoon.
Omdat er op de plek waar wij heen gaan verder niets is moeten we ook water en eten voor de komende dagen meenemen.
Voor de 'vrolijkdrankjes' moeten we zelf zorgen.
Het is door de droogte van de laatste tijd laag water en we varen zigzaggend om de grote rotsblokken heen.
Als de boot toch vast loopt stappen we allemaal uit om de boot weer vlot te trekken en vervolgen we onze weg naar de Raleighvallen.

Raleighvallen

Dit keer geen hangmatten, maar een grote slaapzaal met stapelbedden.
We bevinden ons nu in het centraal Surinaams reservaat, het grootste Amazonereservaat ter wereld.
We maken de volgende dag een pittige dagwandeling naar de voet van de Voltzberg.
Een deel van de groep gaat verder de berg op, zelf blijf ik beneden.
Wel jammer dat we bij alle wandelingen die we maken we dezelfde weg heen als terug moeten lopen.
Terug gekomen is het heerlijk om afkoeling te zoeken in de rivier.
De volgende morgen vertrekken we na het ontbijt met de boot richting adembenemende Moedervallen, waar we lekker kunnen zwemmen en relaxen.
Dag drie varen we weer met de nodige hindernissen terug naar de bewoonde wereld en rijden per bus naar de Brokopondomeer.

Brokopondomeer

Het Brokopondomeer is in 1964 ontstaan na de bouw van een stuwdam.
Toen het stuk oerwoud met een omvang van 1560 vierkante kilometer (zo groot als de provincie Utrecht) onder water liep, werden de ongeveer 5.000 inwoners van het gebied gedwongen te verhuizen.
De goede kwaliteit van tropisch hardhout wordt bewezen door de verdronken bomen in het stuwmeer, waarvan nog steeds de kale toppen boven het wateroppervlak uitsteken.
We blijven twee nachten op het Tonka-eiland, aan de rand van het meer.
Het eiland is niet zo groot en in een paar uur zijn we rond het hele eiland gelopen en hebben we een bezoekje gebracht aan Frits van Troon, die in 1995 op het eiland een Saramaccaans Ethnobotanisch kennis(overdracht)centrum heeft opgericht. Hij woont er nog steeds, maar helaas is er onvoldoende belangstelling voor zijn centrum en is alles in verval geraakt.
De tweede avond sprokkelen we hout en maken een kampvuur op het strand.
De volgende morgen verlaten we het eiland en varen naar de overkant van het meer.
Hier gaan we aan wal en staat de bus ons al op te wachten. Onderweg naar Jaw Jaw stoppen we bij een plek waar naar goud gezocht wordt.

Jaw Jaw


Met de bus rijden we tot Atjoni.
Hier houdt de weg op en kan er alleen nog maar per boot over de Boven-Suriname rivier verder worden gereisd.
Tientallen boten liggen klaar om geladen te worden en dan uit te varen naar de diverse dorpen verder landinwaarts.
Ook hier worden de gebruikelijke vrolijke drankjes weer ingeslagen en vertrekken we naar Jaw Jaw.
Ondanks het lage water varen we zonder problemen tot aan de aanlegplaats.
We hebben hier een gezellige open 'woonkamer' en daarachter liggen onze slaapkamers, met douche en (niet al te hard) stromend water. Echte luxe dus!
Vlak voor ons huis ligt de rivier vol rotsblokken en is het heerlijk vertoeven.
Af en toe wordt je meegesleurd met een stroomversnelling, maar dat is alleen maar leuk.
Ons 'huis' ligt aan de rand van het dorp en we zijn dan ook niet de enige in het water. Vrouwen doen even verderop de was en de kinderen spelen met zelfgemaakte bootjes is de stroomversnellingen.
We maken een wandeling door het dorp en bezoeken een school. Uiteraard geeft dat weer de nodige beroering, vooral in de klas van het schoolhoofd.
's Avonds is er een cultureel optreden met verschillende traditionele dansen. Veel stelt het niet voor, een beetje schudden met de billen en natuurlijk moet iedereen weer mee doen.
Iets buiten het dorp staat nog een scorebord van de aflevering van het televisieprogramma Atlas, die hier is opgenomen.
Lekker zo, die laatste paar dagen relaxen met af een toe een uitstapje, wandelend of per boot naar een volgend dorp.

Op de terugweg naar Paramaribo brengen we nog een bezoek aan Brownsberg.
We rijden met de bus naar de bergtop en hebben van hieruit een mooi uitzicht over het Brokopondomeer.


Op onze laatste dag in Paramaribo huren we weer fietsen en maken een mooie fietstocht naar plantage Peperpot.
Van de plantage zelf is niet meer over. Naast het gerenoveerde plantagehuis staat nog een vervallen fabriekshal, maar veel is het niet meer.
Ook de wandeling door het natuurpark valt wat tegen na al dat regenwoud van de laatste weken.

Na een laatste wandeling door Paramaribo is het tijd om te vertrekken. Om te voorkomen dat we niet mee kunnen vliegen door overboekingen, zijn we al 4 uur voor vertrek op de luchthaven. Door het tijdsverschil met Nederland hebben we een zeer korte nacht en 's morgens op 7 uur landen we op Schiphol. Alweer een vakantie voorbij…

naar het fotoalbum
nog meer foto's van Suriname


Deze reis is geboekt bij